W małym Chrustowie Pani Aleksandra prowadzi pracownię rękodzielniczą o nazwie „Szamot i szkliwo”.
Mój pierwszy kontakt z samodzielnie wykonywaną ceramiką nastąpił podczas poszukiwań ciekawych zajęć dla dzieci i młodzieży w ramach warsztatów w Wiosce Indiańskiej w Łopuchówku k.Poznania. – mówi Pani Aleksandra – Zainteresowałam się wówczas indiańską ceramiką użytkową, wykonywaną przez plemiona Indian Leśnych Ameryki Północnej.
Swoje zainteresowanie ceramiką Pani Ola kontynuowała podczas warsztatów ceramicznych organizowanych przez Regionalne Centrum Kultury w Pile od kierunkiem Ewy Porazińskiej-Bednarek. Uczestniczyła w tych warsztatach od 2015 roku do momentu założenia własnej pracowni.
W pracowni Szamot i Szkliwo Pani Aleksandra wykonuje ceramikę użytkową, taką jak talerze, kubki, miski, patery czy wazony a także ceramikę dekoracyjną – zawieszki, figurki czy galanterię ogrodową. Zajmuje się również tworzeniem ceramicznej biżuterii.
Prowadzi także warsztaty ceramiczne, ucząc zasad techniki modelowania i zdobienia ceramiki.
W pracowni Szamot i Szkliwo Pani Aleksandra wykonuje ceramikę użytkową, taką jak talerze, kubki, miski, patery czy wazony a także ceramikę dekoracyjną – zawieszki, figurki czy galanterię ogrodową. Zajmuje się również tworzeniem ceramicznej biżuterii.
Prowadzi także warsztaty ceramiczne, ucząc zasad techniki modelowania i zdobienia ceramiki.
Moja aktywność związana z tworzeniem ceramiki, mimo iż angażuje znaczną część mojego wolnego czasu, jest aktywnością dodatkową. Na co dzień jestem pracownikiem samorządowym.
„Moje prace wpisują się też w trend zwany wabi-sabi- mówi Pani Aleksandra- Jest to japońska filozofia przeciwstawiającą się globalnemu konsumpcjonizmowi, poszukująca piękna w niedoskonałości, braku symetrii, bazująca na barwach czy fakturach ziemi, w prostocie i dojrzałej szlachetności.”
Ulubioną techniką zdobniczą jest majolika. Jest to stara technika zdobienia przedmiotów, dawniej za pomocą nieprzezroczystej polewy ołowiowo-cynowej, obecnie z użyciem polewy nie zawierającej metali ciężkich. Po nałożeniu polewy przedmiot jest zdobiony ręcznym rysunkiem i ponownie wypalony w wysokiej temperaturze. Do Polski majolika trafiła w końcu XVI wieku. W 1881 roku manufakturę włoskiej ceramiki (do dziś działającą) założył właściciel Nieborowa – Michał Piotr Radziwiłł. Śladem Radziwiłłów technikę majoliki zaczęli używać też polscy twórcy ludowi. Stosowali oni w zdobieniu wzorów liści i kwiatów, a rzadziej ptaków.
Obecnie, na użytek rodziny i przyjaciół, Pani Ola prowadzi warsztaty ceramiczne, ucząc zasad techniki modelowania i zdobienia ceramiki. W planach ma organizację i prowadzenie ogólnodostępnych warsztatów ceramicznych dla dzieci, młodzież i dorosłych, w szczególności zamieszkujących nasz region.
